प्रचार शिगेला, दर्जा घसरला ! – योगेश वसंत त्रिवेदी

भारताच्या 17 व्या लोकसभेसाठी 10 मार्च 2019 रोजी भारताचे मुख्य निवडणूक आयुक्त यांनी सात टप्प्यांत निवडणुकांचा कार्यक्रम जाहीर केला. त्यापैकी महाराष्ट्रात 11 एप्रिल पासून 29 एप्रिल 2019 पर्यंत चार टप्प्यात मतदान घेण्यांत येणार आहे. एका बाजूला 56 इंचाच्या छातीचा कणखर, कर्तबगार, कर्तव्यदक्ष पंतप्रधान नरेंद्र मोदी आणि दुसऱ्या बाजूला 56 पक्षांची महाआघाडी असा हा मुकाबला देशवासियांसमोर होणार आहे. 56 पक्षांच्या महाआघाडीचे नेतृत्व कोण करणार याबद्दल हे 56 पक्षच अंधारात चाचपडत आहेत. 56 इंचाच्या जबरदस्त छातीचे निर्गवी, निर्भय, निस्पृह असे जागतिक स्तरावर विविध पुरस्कारांनी अंगिकृत असे श्री. नरेंद्र दामोदरदास मोदी हे संपूर्ण भारतवर्षाला भयमुक्त करुन सुरक्षित कवच प्रदान करुन संपूर्ण विश्वासमोर ताठ मानेने उभा करण्यासाठी निघाले आहेत तर दुसरीकडे विचार, कार्यक्रम, दिशा यांचा सर्वस्वी अभाव असलेली 56 पक्षांची वेगवेगळ्या दिशांना तोंडे फिरवीत नरेंद्र मोदी कसे सत्तेवरुन पायउतार होतील यासाठी जीवाचा आटापिटा करीत आहेत. नरेंद्र मोदी यांच्या नेतृत्वाखाली अमीत शाह, देवेंद्र फडणवीस, रावसाहेब दानवेंपासून भारतीय जनता पक्षाचे दिग्गज नेते प्रचाराची रणधुमाळी गाजवीत आहेत आणि मित्र पक्षांचे उध्दव ठाकरे पासून रामविलास पासवान, रामदास आठवले, नितीशकुमार आदी नेते राष्ट्रीय लोकशाही आघाडीच्या सभा गाजवीत आहेत. देश विकसित व्हावा देशातले शेतकरी, कष्टकरी, शेतमजूर, कामगार, श्रमिक, आदिवासी आदी समाजातल्या सर्व घटकांसाठी चांगले दिवस यावेत, सुखी – समृध्द जीवन जगता यावे, समस्या कमी व्हाव्यात यासाठी राष्ट्रीय लोकशाही आघाडीचे भारतीय जनता पक्ष, शिवसेना, अपना दल, रिपब्लीकन पार्टी ऑफ इंडिया, शिवसंग्राम, राष्ट्रीय समाज पक्ष, जनता दल (संयुक्त), लोकजनशक्ती आदी मित्रपक्ष झटत आहेत, परिश्रम घेत आहेत. ऐन उन्हाळ्यात निवडणुकीचे वातावरण तापत असून प्रचार शिगेला पोहोचत असतांना काँग्रेस आणि मित्र पक्षांच्या प्रचाराचा दर्जा दिवसेंदिवस घसरत असल्याचे पहायास मिळत आहे. एका बाजूला `नफरत से नहीं प्रेम से जीतेंगे’ अशी बेंबीच्या देठापासून हाळी ठोकायची आणि दुसऱ्या बाजूला आपल्याच या वक्तव्यास हरताळ फासायचा ही ऐतिहासिक शंभर वर्षाची परंपरा सांगणाऱ्या पक्षाच्या राष्ट्रीय अध्यक्षाची कृती ही अत्यंत संतापजनक साऱ्या देशाने पाहिली. एका बाजूला संस्कृतीचे गोडवे गाताना, हीन संस्कृतीचे दर्शन घडवायचे. मुळात मला असं वाटतं की हिंदी भाषा आणि त्या भाषेतले शब्दांचे, वाक्यांचे अर्थ या राष्ट्रीय अध्यक्षांना समजावून सांगण्याची गरज आहे. कारण संस्कृतीच्या गप्पा मारणारे राहुल गांधी, नरेंद्र मोदींबाबत एका बाजूला मी मोदींवर प्रेम करतो असे सांगतानाच लालकृष्ण अडवाणी यांच्या संदर्भात मोदींबद्दल जे वाक्य भरसभेत राहुल गांधी बोलले त्यामुळे त्यांना जर वाटलं असेल की अशा भाषणांमुळे पंजासमोरची बटणे जास्त दाबली जाऊन भरभरुन मतं मिळतील तर तो त्यांचा निव्वळ भ्रम आहे, गैरसमज आहे. ही अशी वक्तव्य करण्याची आपल्या भारताची हजारो वर्षाची सर्वोच्च परंपरा सांगणाऱ्या देशाची परंपरा निश्चितच नाही. राजकारणातून 60 वर्षे पूर्ण करणाऱ्या नेत्यांना दूर व्हावे हे वाक्य राहूल गांधी यांनी वापरुन काय मातोश्री सोनिया गांधी यांना इशारा दिला आहे की काय? मोतीलाल व्होरा बिचारे इतके वाकले आहेत की ते बिचारे सोनिया – राहुल यांच्या पाठीमागे बॅग घेऊन चालताना राहुल गांधींना आनंद वाटतो की काय ? मी सांगू लोकांना आणि XXX माझ्या नाकाला ! ही एक म्हण इथे तंतोतंत लागू पडते. कामराज नावाचे एक जेष्ठ नेते काँग्रेसमध्ये होऊन गेले. त्यांच्या नावाने एक कामराज योजना त्या काळात, इंदिराजींच्या काळात पुढे आली होती. या योजनेच्या 60 वर्षानंतर राजकारणातून निवृत्ती घ्यावी हे अंतर्भुत होतं पण मुळातच असुरी महत्त्वाकांक्षा बाळगणाऱ्या काँग्रेसच्या गांधी – नेहरु परिवाराला कोण समजावून सांगणार ? डॉ. मनमोहन सिंह कितव्या वर्षी पंतप्रधान झाले ? सीताराम केसरी यांच्यापासून मल्लिकार्जुन खर्गे यांच्यापर्यंत कोण कोण किती वयाचे आहेत ! अशोक चव्हाण, पृथ्वीराज चव्हाण, सुशीलकुमार शिंदे यांची वये  काय आहेत? कामराज निजलिंगप्पा आदींनी लालबहादूर शास्त्री यांच्या निधनानंतर `यशवंतराव चव्हाण वील बी दी नेक्स्ट प्राईम मिनिस्टर ऑफ इंडिया (यशवंतराव बळवंतराव चव्हाण हे भारताचे आगामी पंतप्रधान असतील) असा ठराव केला होता. पण विनम्र आणि सुसंस्कृत अशा यशवंतराव चव्हाण यांनी, ज्यांचे बोट धरुन मी नवी दिल्लीला आलोय त्या पंडितजींच्या वारस इंदिराजी हयात आहेत, मी त्यांची परवानगी घेऊन पंतप्रधान बनू शकेन, असे उत्तर दिले. इंदिरा गांधी यांना यशवंतराव चव्हाण यांनी कामराज यांच्या ठरावाची कल्पना देत त्यांचा निर्णय काय ? असे विचारले. एका तासाने मी उत्तर देईन असे सांगणाऱ्या इंदिरा गांधी यांनी एका तासाने, `विथ दी हेल्प ऑफ यशवंतराव चव्हाण, आय विल बी दी प्राईम मिनिस्टर (यशवंतराव चव्हाण यांच्या सहकार्याने मी भारताची पंतप्रधान पदाची सुत्रे स्वीकारेन ) असा निर्णय दिला. महाराष्ट्राचा हा सह्याद्री हिमालयाच्या मदतीला धावून गेला पण अत्यंत महत्त्वाकांक्षी आणि धूर्त राजकारणी अशा इंदिरा गांधींमुळे हा आपला मराठा गडी दिल्लीच्या तख्तावर बसू शकला नाही आणि लाल किल्ल्यावरुन भाषण देण्याचे त्यांचे स्वप्न अर्धवटच राहिले. गांधी – नेहरु परिवाराने देशातल्या समग्र यशवंतराव चव्हाणांपासून अनंत गाडगीळांपर्यंत महाराष्ट्राच्या साऱ्या नेत्यांना निव्वळ वापरुन घेतले. पण सत्तेची सर्वच फळे मात्र स्वतच्या पदरात पाडून घेतली. आता राहुल गांधींची एकेक भाषणे ऐकल्यानंतर आणि त्यांचा अविर्भाव पाहिल्यानंतर एखाद्या माध्यमिक शाळेतल्या वक्तृत्व स्पर्धेतला विद्यार्थी तरी सुसंस्कृतपणे भाषण देऊ शकेल असे वाटते. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या नावाने गळा काढणाऱ्या काँग्रेसच्या शीर्ष नेतृत्वापासून खालच्या कार्यकर्त्यांपर्यंत ज्यांची पात्रता नाही असे लोक घटनेनुसार वैधानिक पदांवर बसलेल्या पंतप्रधान मुख्यमंत्र्यांचा पावलोपावली जे खालच्या पातळीवर जाऊन अपमान करीत आहेत ते पाहता प्रचार शिगेला आणि प्रचाराचा दर्जा घसरला असंच म्हणावे लागेल. जाहीरनामा काढतांना 55 वर्ष देशावर राज्य करणाऱ्या पक्षाला तीच तीच आश्वासने देतांना लाज कशी वाटत नाही उलट कर्तव्यदक्ष आणि विकासाची गंगा दारोदारी पोहोचविणाऱ्या भगीरथाची लाज काढतांना शरम कशी वाटत नाही? भ्रष्टाचाराने आकंठ बुडालेले लोक भ्रष्टाचाराविरुध्द बोलतात तेंव्हा तर यांची कीव करावीशी वाटते. बुडत्या जहाजातून उंदरांनी पटापटा उड्या माराव्यात तसे एकेक जण निघून जाताहेत, इतस्तत जाताहेत, नाका तोंडात पाणी जातंय तरी सत्तेची स्वप्नं पाहण्याचे अजून थांबत नाहीत. बाबासाहेब आंबेडकर यांनी देशाला घटना दिली पण त्यांचे वारसदार म्हणवणारे वंचितांना सत्ता प्राप्त करुन देणाऱ्या गर्जना करताहेत पण त्यासाठी जी वाक्ये ते वापरताहेत हे पाहता त्यांना वाट्टेल ते बोलण्याचा परवानाच दिला आहे की काय ? असा सर्वसामान्य माणसाला प्रश्न पडतोय. एक बरे झाले की वंचित बहुजन आघाडी स्थापन करुन प्रकाश आंबेडकर यांनी भारतीय जनता पार्टीला सत्तेवर नेऊन बसविण्याचा आणि काँग्रेस महाआघाडीला सत्तेपासून वंचित ठेवण्याचा एक चांगलाच आराखडा बनवला असल्याचे दिसून येते. बोलायला तोंड दिले म्हणून वाट्टेल ते बोलायचे आणि आपले स्वतःचे हंसे करुन घ्यायचे हीच तऱ्हा ऐतिहासिक वारसा सांगणाऱ्यांची झाली आहे. भाईंदरच्या केशवसृष्टीत रामभाऊ म्हाळगी प्रबोधिनीमध्ये काँग्रेसच्या राष्ट्रीय अध्यक्षांपासून बोल घेवड्या  नेत्यांना प्रशिक्षण देण्याची गरज आहे असे वाटते, खरं ना ? रविशंकर प्रसाद, डॉ. मनोहर जोशी, विनय सहस्रबुद्धे यांच्यापासून माधवराव भांडारी यांच्यापर्यंत सारे नेते चांगले प्रशिक्षण काँग्रेसवाल्यांना देऊ शकतील.
मी तर म्हणतो की राहुल गांधी यांनी जास्तीत जास्त सभा घ्याव्यात आणि आता सुरु आहेत तशीच भाषणे राणा भीमदेवी थाटांत करावीत. 23 मे 2019 नंतर 2014 च्या निवडणुकांत जेवढ्या जागा मिळाल्या होत्या तेवढ्या पण जागा मिळणे काँग्रेसला मुश्कील होईल आणि मोदींचा पुन्हा पंतप्रधान बनण्याचा मार्ग मोकळा होईल. कश्मीर चे माजी मुख्यमंत्री उमर फारुक यांनी तमाम विरोधकांना
2024 की तैयारी करो, असा सल्ला दिला आहे. पण राहुल गांधी यांच्या अशा नेतृत्वामुळे 2024 च काय त्या पुढेही कठीणच दिसतंय आणि महात्मा गांधी यांचे स्वप्न/इच्छा पूर्ण होईल असं एकंदरीत वाटतंय.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!